Sonett-Archiv

Normale Version: Woestijne, Karel van de: Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat
Sie sehen gerade eine vereinfachte Darstellung unserer Inhalte. Normale Ansicht mit richtiger Formatierung.
Karel van de Woestijne



Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,

en 't zoet verhaal van úwe dage' en míjne dagen

die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen

in 't teêre licht van late schemering gebaad,

wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad

van trage, kalme schaaûwen, en de boomen dragen

een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen

dat kwijnt en weêre wast en weêre kwijnen gaat....



Thans, o mijn kind, en leeft geen lied om ons, en leven

geen vrede-dage' als stille tuinen om ons heen;

geen scheemring bleef om ons veréenden droom geweven,

en dróeve schaaûwen schuive' om ons gescheíden leên....



En in den nacht zie 'k, laatste troost, alleen nog beven

de matheid van uw wit gelaat, in stil geween.
Referenz-URLs