Sonett-Archiv

Normale Version: Melancholie (Dürer)
Sie sehen gerade eine vereinfachte Darstellung unserer Inhalte. Normale Ansicht mit richtiger Formatierung.
Melancholie
(Dürer)


Haar oog-wit flikkert scherp uit zwart gelaat.

Rustloos weleer heeft zij heel 't land doorvlogen,

uit ieder ding de donkerheid gezogen,

nu zit ze en peinst - maar peinst niet meer...en laat



haar handen doelloos dwalen, die de maat

voor zooveel wee niet meer te omvaân vermogen;

een starre doode Vorm sluit voor haar oogen

de zee en 't land weg, waar het Leven gaat.



En starre doode Vorm wordt heel haar wezen,

getallen, maten, - ijle schimmen -, barend,

wier eeuwge wirwar haar bezinning fnuikt.



Welk doode zal het levend raadsel lezen?

Zij zit geslagen in haar leegte starend:

gereedschap, speeltuig liggen ongebruikt.
Referenz-URLs