Sonett-Archiv

Normale Version: Van den weemoed
Sie sehen gerade eine vereinfachte Darstellung unserer Inhalte. Normale Ansicht mit richtiger Formatierung.
Al smart die heenging blijft ons zachtjes pijnen

Lijk een nooit gansch genezen oude wond;

Al vreugd die heenging, fel-belicht en bont,

Komt teer terug, in schemer-vage lijnen.



Wanneer de kleuren van den dag verdwijnen,

Wijl stil-egaal de klank van de avond rond

Ons heen zijn zon-doorweenden weemoed zond

- Goud carillonlied komt van ver aandeinen -



Dan vindt de ziel een eeuwenoud gedicht:

Dat we van ieder mensch en van elk ding

Iets moois behouden: de herinnering



Die zacht gelijk de zonneglinstering

In een groot woud waar vale schemer hing

Aanzweven komt door 't weifel avondlicht.
Referenz-URLs