Sonett-Archiv

Normale Version: Voorts sach ick noch een poyncte reyn gheslepen
Sie sehen gerade eine vereinfachte Darstellung unserer Inhalte. Normale Ansicht mit richtiger Formatierung.
Voorts sach ick noch een poyncte reyn gheslepen
Van Diamant, wel ruym tien voeten wijt:
Wiens hoochde in de wolcken die tijt
Den ghesichte scheen te wesen vernepen.

Op dees' naelde stont een cruycke gheschepen
Van het metael dat t'herte meest verblijt,
En in dit vat werdt sorchuuldich beurijt
D'asschené eens Prins, oft Keysers onbegrepen.

Voer t'pedestael waren onder gheleghen,
Vier Leeuwen fel van d'beste gout ghesleghen.
Een graf weerdich sulcker assen van weerden.

Laes! hier en duert toch niet dan lijden, straf,
Want ick sach laes! neer comen op der eerden
Een groot onweer, verderuende dit graf.
Referenz-URLs