Sonett-Archiv

Normale Version: TOen Midas eindelyk zyn wensch verkregen had,
Sie sehen gerade eine vereinfachte Darstellung unserer Inhalte. Normale Ansicht mit richtiger Formatierung.
TOen Midas eindelyk zyn wensch verkregen had,
En dat hy zyn geluk reets dacht volmaakt te wezen,
Toen vvashet, dat nyccrftzy n onluk zag verrezen,
En dat hy zich bevond te lydig in de mat.
Want’t geen hy had gcwenll, dat wiert de borst haast zat;
Het gout wierd hem een straf, schoon het nochtans voor dezen
Zyn groote wellust was; want na ik heb gekten,
Wierd het al gout, al wat hy raakte, dronk, of at.
Ziet men dit daaglyks méé in ’t hnwlyk niet gebeuren?
Wanneer men mcenigzot daardoor lang ziet betreuren,
Een staat van hem voor dees gezocht met ziel en lyf?
En mag men zo een borst niet vooreen Mydas achten?
Die, ’t zy in huis; ot’bed, by dagen ofby nachten,
Al wat hy raakt, oftall, niet anders vind als wyf.
Referenz-URLs